دانشگاه علوم پزشکی جهرم آموزش و اخلاق در پرستاری 2322-5300 13 2 2024 09 22 Moral hypocrisy ریاکاری اخلاقی 1 3 713853 10.22034/ethic.2024.713853 FA فاطمه طالبیان دانشجوی دکترای پرستاری، کمیته تحقیقات دانشجویی، دانشگاه علوم پزشکی گلستان گرگان، ایران 0000-0003-3637-2685 زهرا طالبی دانشجوی دکترای پرستاری، کمیته تحقیقات دانشجویی، دانشگاه علوم پزشکی گلستان گرگان، ایران 0000-0002-3969-0243 اکرم ثناگو دکترای آموزش پرستاری، دانشیار، دانشکده پرستاری و مامایی، دانشگاه علوم پزشکی گلستان، گرگان، ایران 0000-0002-4769-4703 لیلا جویباری دکترای آموزش پرستاری، استاد، دانشکده پرستاری و مامایی، دانشگاه علوم پزشکی گلستان، گرگان، ایران 0000-0003-2113-318x Journal Article 2024 05 03 ریاکاری اخلاقی، تظاهر به داشتن پیروی از اصول و باورهای اخلاقی است در حالی که شخص واقعا آن­ها را قبول ندارد (1). هنگامی که رفتار منفعت خواهانه را بر می‌گزینیم، پس خلاف رفتار اخلاقی عمل کرده و الگوی ریاکاری اخلاقی (Moral hypocrisy) را از خود نشان داده­ایم. ریاکاری اخلاقی به عنوان نقطه مقابل اخلاص، یک سوگیری اساسی و عمیق در استدلال اخلاقی است که فرد با احساس قدرت بیشتر، تخلفات خود را توجیه کند (2).<br />در طول تاریخ، پرستاران جهت پیشگیری و رویارویی با معضلات اخلاقی و به منظور اطمینان از مراقبت پرستاری کارآمد، رعایت استانداردهای اخلاقی، به عنوان اساس و شالوده این حرفه، امری بسیار مهم تلقی می‌گردد (3)، با وجود این، ضمن آنکه اغلب پرستاران می­خواهند اخلاقی به نظر برسند، منافع شخصی خود اخلاقی ترجیح می­دهند (4). وقتی افراد اخلاقی جلوه می‌کنند اما از لحاظ اخلاقی عمل نمی‌کنند، از دو راهبرد خودفریبی(self-deception) استفاده می‌کنند: 1)درک نادرست رفتار خود به عنوان عمل اخلاقی، ۲)اجتناب از مقایسه رفتار خود با استانداردها یا معیارهای اخلاقی (5). https://ethic.jums.ac.ir/article_713853_467c5e698c239a734403cde5ee338b78.pdf