دانشگاه علوم پزشکی جهرم آموزش و اخلاق در پرستاری 2322-5300 9 1 2020 03 20 Moral Distress in Intensive Care Unit Nurses: An Integrated Review پریشانی اخلاقی در پرستاران بخش های مراقبت ویژه بر اساس پژوهشی مروری و یکپارچه 1 9 700680 10.52547/ethicnurs.9.1.2.1 FA مقصود اسکندری دانشکده علوم پزشکی سراب سمانه علی زاده دانشگاه علوم پزشکی تبریز Journal Article 2022 12 25 Introduction: Moral distress is a serious problem for health care professionals all over the world; it has detrimental effects for patients, nurses and organizations. Nurses in ICUs experience more moral distress due to their daily dealing with ethical problems and the stressful atmosphere. The purpose of this study was to conduct an integrated review and a combination of existing studies on moral distress in Intensive Care Unit nurses. Methods & Materials: In the literature review from 2000 to 2019, various databases including SID, Irandoc, Google Scholar, PubMed, Medline, Scopus, Cochrane Library, and Science Direct were searched with keywords of moral distress, nursing, Intensive Care Units. The modified version of Cooper's five- stage integrated review by Whittemore and Knalf was used for this purpose. Results: Results were presented in four sections on the effects and sources of moral distress on nurses in Intensive Care Units, their psychological reactions, and how they deal with moral distress. Conclusion: Based on a review of the literature, we can say that moral distress can never be completely eliminated, but its causes and effects can be mitigated. As this phenomenon is more common among nurses in intensive care units due to its challenging environment, ethical distress should be identified in nurses and prevention or treatment strategies should be considered. مقدمه: پریشانی اخلاقی، یک مشکل جدی در سطح بین المللی برای متخصصان نظام سلامتی است؛ که دارای اثرات مضر برای بیماران، پرستاران و سازمانها میباشد. پرستاران بخشهای مراقبتهای ویژه، به دلیل برخورد روزانه با مشکلات اخلاقی و فضای پر از تنش، آشفتگیهای اخلاقی بیشتری را تجربه می کنند. هدف از این تحقیق انجام یک مرور یکپارچه و ترکیب تحقیقات موجود در زمینه پریشانی اخلاقی در پرستاران بخشهای مراقبت ویژه می باشد. ، PubMed ، Google scholar ، Irandoc ،SID : روش کار: در بررسی متون در سال های 2444 تا 2414 ، بانک های اطلاعاتی مختلف از جمله با واژه های کلیدی پریشانی اخلاقی، پرستاری، بخش های مراقبت ویژه جستجو شد. Science Direct، Cochrane Library ، Scopus ،Medline برای این منظور مورد استفاده قرار گرفت. Knalf و Whittemore نسخه اصلاح شده بر اساس مروری یکپارچه و پنج مرحله ای کوپر توسط یافتهها: نتایج در 0 قسمت اثرات، منابع پریشانی اخلاقی در پرستاران بخشهای مراقبت ویژه، واکنشهای روانشناختی آنان و نحوه مقابله آنها با پریشانیهای اخلاقی ارائه شد. نتیجهگیری: بر اساس مروری بر متون می توان گفت: پریشانی اخلاقی هرگز نمیتواند به طور کامل از بین برود، اما علل و اثرات آن می تواند کاهش یابد و با توجه به اینکه بروز این پدیده در میان پرستاران بخش های مراقبت ویژه به دلیل محیط پر چالش آن شایعتر است، باید بروز پریشانی اخلاقی در پرستاران شناسایی شده و راهکارهای پیشگیری یا درمان برای آن مد نظر قرار گیرد.

https://ethic.jums.ac.ir/article_700680_8210912fd199103ff051f1370518f221.pdf

دانشگاه علوم پزشکی جهرم آموزش و اخلاق در پرستاری 2322-5300 9 1 2020 03 20 Moral distress and desire to quit: A cross-sectional descriptive study of nurses working in teaching hospitals of Jahrom in 2016 ارتباط بین دیسترس اخلاقی و تمایل به ترک خدمت: پژوهشی توصیفی - مقطعی مربوط به پرستاران شاغل در بیمارستان های آموزشی و درمانی شهرستان جهرم ( ۱۳۹۵) 10 17 700681 10.52547/ethicnurs.9.1.2.10 FA محمد حسن دم شناس دانشگاه علوم پزشکی جهرم 0000-0003-1900-4215 شهره جوادپور دانشگاه علوم پزشکی جهرم 0000-0002-5382-6477 احمد رستگاریان دانشگاه علوم پزشکی جهرم Journal Article 2022 12 25 Introduction: Nurses' ethical distress means acting in contradiction with their ethical beliefs, which today has become one of the challenges of health systems because it has devastating effects on nurses and can lead them to abandon their jobs. Therefore, these factors should be considered together. The purpose of this study was to determine the relationship between ethical distress and willingness to leave their work among nurses working in Jahrom University of Medical Sciences in 2016. Materials & Methods: This descriptive cross-sectional study was performed on nurses working in hospitals affiliated to Jahrom University of Medical Sciences in 2016. All nurses working in hospitals affiliated to Jahrom University of Medical Sciences were enrolled. Data collection tools included three demographic information questionnaires, Corley's ethical distress questionnaire and nurses' willingness to remain in the Nursing profession. Data were analyzed using SPSS software version 21 and descriptive and inferential statistical tests. Results: The mean age of the participants was 28±5.4 years. Nurses' willingness to leave the service was 1.04±1.03 and ethical distress severity score was 0.72.±2.44%. Spearman test results showed that there was no significant relationship between tendency to quit work and moral distress in severity (p-value> 0.337) and repetition (p-value>0.444). Mann-Whitney test showed that there was no significant relationship between gender variables with variables of desire to quit, severity of moral distress and repetition of moral distress (p-value>0.05). The results of Kruskal-Wallis test showed that there was no significant relationship between educational level, service sector and type of employment with variables of tendency to quit, severity of moral distress and repetition of moral distress (p-value> 0.05). Conclusion: The results of the present study showed that there was no significant relationship between mean moral distress in two dimensions of severity and repetition with the intention to quit nurses. Although the ethical distress reported in this study is moderate, this lack of relevance cannot be taken into account, but sometimes nurses have to be reluctant to quit due to lack of work and difficult economic conditions. Therefore, it is recommended that appropriate measures be taken to reduce the stressors due to the existing conditions. مقدمه: دیسترس اخلاقی در پرستاری، به معنای انجام اعمالی متضاد با اعتقادات اخلاقی مربوط به پرستاران می‌باشد، که امروزه این موضوع به عنوان یکی از چالش‌های مهم نظام بهداشتی تبدیل شده است؛ زیرا با اثرات مخربی که بر پرستاران به جا می‌گذارد موجب آن شده که آنها به ترک خدمت بپردازند. بنابراین در این زمینه لازم است این عوامل را در کنار هم مورد بررسی قرار داد. از این جهت پژوهش حاضر با هدف تعیین ارتباط بین دیسترس اخلاقی و تمایل بر ترک خدمت در پرستاران شاغل در دانشگاه علوم پزشکی جهرم در سال 1395 مورد بررسی قرار گرفت. روش کار: این تحقیق به صورت توصیفی – مقطعی در سال 1395 بر روی پرستاران شاغل در بیمارستان‌های وابسته به دانشگاه علوم پزشکی جهرم انجام شد. همه پرستاران شاغل در بیمارستان‌های مرتبط به دانشگاه علوم پزشکی جهرم به صورت سرشماری وارد بررسی شدند. ابزار جمع آوری اطلاعات در این پژوهش مشتمل بر سه پرسشنامه نیباشد، که شامل: اطلاعات دموگرافیک، دیسترس اخلاقی Corley و تمایل پرستاران برای باقیماندن در شغل پرستاری Need بود. اطلاعات با استفاده از نرم افزار SPSS نسخه 21 و آزمون‌های آماری توصیفی و استنباطی مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفتند. یافته‌ها: میانگین سنی افرد شرکت کننده در این پژوهش 4/5±28 بود. نمره تمایل به ترک خدمت در پرستاران 10/1±:04/3 و نمره شدت دیسترس اخلاقی 72/. ±44/2 بود. بین تمایل به ترک خدمت با دیسترس اخلاقی از نظر شدت (337/0p-value>) و تکرار، ارتباط معنا‌داری وجود ندارد. (444/0p-value>)و میان متغیر جنسیت با متغیرهای تمایل به ترک خدمت، شدت دیسترس اخلاقی و تکرار دیسترس اخلاقی، ارتباط معنا‌داری وجود ندارد (05/0p-value>). همچنین بین متغیرهای سطح تحصیلات، بخش خدمت و نوع استخدام با متغیرهای تمایل به ترک خدمت، شدت دیسترس اخلاقی و تکرار دیسترس اخلاقی، ارتباط معنا‌داری وجود ندارد (05/0p-value>). نتیجه‌گیری: میانگین دیسترس اخلاقی در دو بعد شدت و تکرار، با تمایل به ترک خدمت در پرستاران ارتباط معنا‌داری وجود ندارد. با وجود اینکه دیسترس اخلاقی در این بررسی در سطح متوسط گزارش شده است، ولی نمی‌توان کاملاٌ این عدم ارتباط با ترک خدمت را در نظر گرفت بلکه گاهی اوقات به دلیل کمبود کار و شرایط اقتصادی سخت، پرستاران مجبور میباشند که تمایل به ترک حرفه را نداشته باشند. بنابراین پیشنهاد می‌شود که با توجه به شرایط موجود در جهت کاهش عوامل دیسترس‌زا اقدامات لازم صورت گیرد.

https://ethic.jums.ac.ir/article_700681_0c31eff9ebeba1263f85a6c231e0fa66.pdf

دانشگاه علوم پزشکی جهرم آموزش و اخلاق در پرستاری 2322-5300 9 1 2020 03 20 Malpractices in the Patient Safety Suffered from Hand Trauma: An Ethical Case Report قصور در حفظ ایمنی بیمار دچار ترومای دست بر اساس گزارشی اخلاقی 18 22 700682 10.52547/ethicnurs.9.1.2.18 FA کبری رشیدی دانشگاه علوم پزشکی لرستان اکرم ثناگو پرستاری بهداشت جامعه، دانشکده پرستاری و مامایی، دانشگاه علوم پزشکی گلستان، گرگان، 0000-0002-4769-4703 Journal Article 2022 12 25 Introduction: Endangering patient safety by delaying the care provided by members of the treatment team can cause irrecoverable harm to the patient. In this study, a case has been presented with the ethical challenge of delay in patient care. Case Report: The patient was a middle-aged man suffering from Penetrating trauma to the nerve and tendon of the fingers hand with extensive bleeding by electric milling. He referred to the emergency department. The only Services performed for him included; wound dressing, without inject tetanus vaccine and antibiotics and providing necessary training. The client was referred personally to a hospital in Tehran after 24 hours. Eventually, the patient underwent surgery after 42 hours of fasting due to overcrowding of patients. As a result, the patient involved in complications due to delayed nerve and tendon surgery. Results: In this report, patient safety was compromised with delay in treatment. This risk was due to the lack on time visits by specialist physicians, delayed surgical complications and prolonged fasting, failure to comply with physician orders (antibiotics and tetanus vaccine) despite payment by the patient, lack of transfer information and training Sufficient to support the patient in making a personal decision to leave the hospital. Conclusion: Failure to maintain patient safety has irrecoverable consequences for patients and the service delivery system. As a result, the solution is to nurse managers; planning in-service education to the staff for increase professional knowledge, commitment, responsibility, accountability, ethical sensitivity and recognition of ethical challenges to prevent delays in patient treatment. مقدمه: به خطر انداختن ایمنی بیمار ، با تأخیر در ارائه مراقبت توسط اعضای تیم درمان می‎تواند آسیب‎ های جبران ناپذیری برای بیمار به دنبال داشته باشد. در این پژوهش یک مورد چالش اخلاقی ناشی از تأخیر در مراقبت بیمار معرفی گردیده است. معرفی بیمار: مورد بررسی، آقایی 44 ساله با ترومای نافذ ناشی از فرز برقی دچار آسیب عصب و تاندون انگشتان دست با خونریزی فراوان بوده که به بخش اورژانس مراجعه کرده است. خدمات انجام شده، صرفاً زخم پانسمان و بدون تزریق واکسن کزار و آنتی ‌بیوتیک و ارائه آموزش‎ های لازم بوده است. مددجو بعد از 24 ساعت به صورت شخصی به بیمارستانی در تهران ارجاع داده می شود. به دلیل ازدحام مراجعین بعد از 42 ساعت ناشتا بودن تحت عمل جراحی قرار می‌گیرد و در نتیجه دچار عوارض تأخیر در جراحی عصب و تاندون می‎شود. یافته‌ ها: در این گزارش، سلامتی و ایمنی بیمار به خطر افتاده است. با قصور تأخیر در درمان به دلیل نداشتن ویزیت به موقع، بیمار توسط پزشکان متخصص آنکال، عدم اجرای دستورات دارویی پزشک (آنتی ‎بیوتیک و واکسن کزاز) با وجود دریافت هزینه از بیمار، انتقال ندادن اطلاعات و آموزش کافی جهت حمایت بیمار در تصمیم‎گیری برای اخذ رضایت شخصی و ترک بیمارستان، بروز عوارض تأخیر در جراحی و ناشتا بودن بیش از حد نیاز بیمار. نتیجه‌ گیری: قصور در حفظ ایمنی بیمار، عواقب جبران ‎ناپذیری برای بیماران و نظام ارائه خدمات در پی دارد. در نتیجه راه حلهای مناسبی در جهت برنامه‎ ریزی دوره ‎های آموزشی ضمن خدمت توسط مسئولین جهت افزایش دانش حرفه‎ ای، تعهد، مسئولیت پذیری، پاسخگویی، حساسیت اخلاقی و شناخت چالش‎های اخلاقی توسط کادر درمان در جهت پیشگیری از قصور تأخیر در درمان بیماران است.

https://ethic.jums.ac.ir/article_700682_17487859981a64bd23785039c5f95f0d.pdf

دانشگاه علوم پزشکی جهرم آموزش و اخلاق در پرستاری 2322-5300 9 1 2020 03 20 The Relationship between Empowerment and Organizational Commitment of Nurses in commitment in medical education Center martyr Sayyad Shirazi (2018) بررسی رابطه بین توانمندسازی و تعهد سازمانی پرستاران مرکز آموزشی – درمانی شهید صیاد شیرازی گرگان (1397) 23 29 700683 10.52547/ethicnurs.9.1.2.23 FA فریبا بیکی دانشگاه علوم پزشکی گلستان احمد تقوی دانشگاه علوم پزشکی گلستان زهرا مهر بخش دانشگاه علوم پزشکی گلستان آسیه خلیلی دانشگاه علوم پزشکی گلستان Journal Article 2022 12 25 Introduction: Empowerment of employees is a new technique that it is used by managers to increase productivity by increasing employees' commitment to the organization and vice versa. This is a valuable method that make balance between full control of management and the freedom of action the employees. Organizational commitment is an attitude about employee loyalty to the organization and as a continuous process creats from the participation of individuals in organizational decisions and attention to the success, development and welfare of the organization. Considering the important role of nurses in the health care system this, this study was performed to investigate the relationship between empowerment and organizational commitment in medical- educational Center martyr Sayyad Shirazi. Methods and Materials: This research is a descriptive - Analytical sectional that was done in 2018. Subjects in this study included 180 nurses in medical- educational Center martyr Sayyad Shirazi that were selected by field method. The instruments were psychological empowerment questionnaire Spreader's (1995) and Organizational Commitment Questionnaire by Allen & Meyer (2000) that was completed by nurses. For analysing the data were used 16 SSPS software. Descriptive and Analytical statistics (Spearman). Results: The results of this study showed that there is a significant relationship between psychological empowerment and organizational commitment (p=0.000, p=0.619). Findings of organizational commitment showed that nurses were at the desired level and have the highest commitment rate was related to normative commitment. The results of psychological empowerment showed that most of the nurses had high empowerment (mean 64/972) and in all dimensions of psychological empowerment were in the High Capability level and the highest mean was related to the dimension of trust. Conclusion: Endeavor to improve empowerment can be considered as a valuable strategy to improve organizational commitment and encouraging and significant methods should be used. Individuals should feel the freedom, power, motivation and respect of the organization's atmosphere to Increase organizational commitment and commitment. مقدمه: توانمندسازی کارکنان، تکنیک جدیدی است که برای افزایش بهره‌وری، از طریق بالا بردن تعهد کارکنان به سازمان و بالعکس مورد استفاده مدیران قرار گرفته است. این شیوه روش ارزشمندی است که بین کنترل کامل مدیریت و آزادی عمل کارکنان توازن برقرار می‌کند. تعهد سازمانی یک نگرش درباره وفاداری کارکنان به سازمان و یک فرآیند مستمر می‌باشد که به واسطه مشارکت افراد در تصمیمات سازمانی و توجه به موفقیت، پیشرفت و رفاه سازمان به وجود می‌آید. با توجه به اهمیت نقش پرستاران در نظام بهداشتی- درمانی، این تحقیق به منظور تعیین رابطه توانمندسازی و تعهد سازمانی پرستاران مرکز آموزشی – درمانی شهید صیاد شیرازی گرگان(۱۳۹۷) انجام شد. روش کار: پژوهش از نوع توصیفی–تحلیلی با رویکرد مقطعی بوده که در ( ۱۳۹۷) انجام شده است. در این بررسی 180 نفر از پرستاران مرکز آموزشی – درمانی شهید صیاد شیرازی گرگان به شیوه سرشماری انتخاب شدند. ابزار مورد استفاده، پرسشنامه توانمندسازی روانشناختی اسپریتزر (1995) و پرسشنامه تعهد سازمانی توسّط آلن و مایر ( 2000) بود که توسط پرستاران تکمیل شد.در تجزیه و تحلیل داده‌ها نرم‌افزار 16 SSPS ، آمار توصیفی- تحلیلی بر اساس نرمال بودن یا نبودن داده‌ها از آزمون‌های (اسپیرمن ،پیرسون) استفاده گشت. یافته‌ها: نتایج پژوهش نشان داد که بین توانمندسازی روانشناختی و تعهد سازمانی رابطه معناداری وجود دارد (619/0 r=0.000 p < /span>=). یافته‌های مربوط به تعهد سازمانی نشان داد که پرسنل پرستارای دارای تعهد سازمانی در سطح مطلوبی هستند و بالاترین میزان تعهد مربوط به تعهد هنجاری بود. نتایج مربوط به توانمندی روانشناختی نشان داد بیشتر پرسنل پرستاری مرکز اموزشی – درمانی شهید صیاد شیرازی گرگان توانمندی بالایی داشتند (میانگین972/64) و در تمام ابعاد توانمندسازی روانشناختی در سطح مطلوبی قرار دارند و بالاترین میانگین مربوط به بعد اعتماد بود. نتیجه‌گیری: تلاش جهت بهبود توانمندسازی می‌تواند یک استراتژی ارزشمند برای بهبود تعهد سازمانی محسوب گردد و باید با استفاده از روش‌های تشویقی، دادن آزادی عمل، ارتقای انگیزش و توان خودمدیریتی، آموزش‌های ضمن خدمت و تقسیم کار بر اساس لیاقت و شایستگی موجب با ارزش بودن، احساس اعتماد، علاقمندی و شایستگی در پرستاران می‌شود. افراد باید از جو حاکم بر سازمان احساس آزادی، اختیار، انگیزش و احترام کرده تا افزایش توانمندی و تعهد سازمانی محقق گردد.

https://ethic.jums.ac.ir/article_700683_e1739d74bcc09bb8482309e90a737899.pdf

دانشگاه علوم پزشکی جهرم آموزش و اخلاق در پرستاری 2322-5300 9 1 2020 03 20 Evaluation of ambulatory education program based on the participant-oriented evaluation model ارزشیابی برنامه آموزش درمانگاهی بر اساس الگوی ارزشیابی مبتنی بر مشارکت کنندگان علوم پزشکی کاشان (۱۳۹۷) 30 41 700684 10.52547/ethicnurs.9.1.2.30 FA سعیده دریازاده د ع پ اصفهان مریم یاوری د ع پ کاشان Journal Article 2022 12 25 Introduction: Physicians' profession activities are mainly centered on clinics and the focus of medical education is on improving the quality of ambulatory education. Improving ambulatory education helps develop students' communication skills, professional attitudes, and empathy in addition to enhancing clinical skills. This study was performed to evaluate the ambulatory education program based on the participant-oriented evaluation model in 2018. Methods and Materials: This cross-sectional study was performed with the participation of 111 residents, interns, faculty and non-faculty physicians at the Kashan Shahid Beheshti Hospital. Participants 'viewpoints were collected using the ambulatory education quality assessment questionnaire including three domains of quality of educational services, physical area and environment of the clinic, and learners' feedback on the status of the clinic, whose reliability was calculated using the internal consistency index (r = 0.95). Descriptive and inferential statistics were used for data analysis. Results: The majority of interns (84.5%) and assistants (45.4%) were negative about the quality of ambulatory education, while the majority of the faculty members (66.7%) and physicians' views (38.5%) were positive. Most of the participants' view was aligned that the environmental situation was inappropriate. In general, there were differences in the views of the participants in terms of quality in the three areas of the ambulatory education program. Conclusion: Participants' general view of the current status of ambulatory education was particularly negative for learners, which could be due to the lack of independent activity, active supervision of teachers, prescription training and differential diagnostics, and poor environmental area. مقدمه: فعالیت ‌های حرفه ‌ای پزشکان به طور عمده، متمرکز در درمانگاه‌ ها می‌باشد و توجه آموزش پزشکی به ارتقای کیفیت آموزش درمانگاهی معطوف گردیده است. بهبود آموزش درمانگاهی علاوه بر ارتقای مهارت ‌های بالینی، به توسعه مهارتهای دانشجویان در برقراری ارتباط با بیمار، نگرش حرفه ای و همدلی کمک میکند. این پژوهش به منظور ارزشیابی برنامه آموزش درمانگاهی بر اساس الگوی ارزشیابی مبتنی بر مشارکت‌ کنندگان در (1397) انجام شد. روش کار: این بررسی به صورت مقطعی و با مشارکت 111 نفر از دستیاران، کارورزان، پزشکان هیأت‌ علمی‌ و غیر هیأت ‌علمی‌ در بیمارستان شهید بهشتی کاشان انجام شد. نظر مشارکت ‌کنندگان با استفاده از پرسشنامه برای بررسی کیفیت آموزش درمانگاهی شامل: سه بعد کیفیت خدمات آموزشی، فضای فیزیکی و محیط درمانگاه، و بازخورد فراگیران از وضعیت درمانگاه جمع‌ آوری شد که پایایی آن با استفاده از شاخص همسانی درونی (95/ r=.) محاسبه گشت. در این تحقیق از آمار توصیفی - استنباطی برای تحلیل داده‌ها استفاده شد. یافته‌ها: دیدگاه بیشتر کارورزان (%۵/۸۴) و دستیاران (%۴/۴۵) نسبت به کیفیت موجود آموزش درمانگاهی منفی بود در صورتی که دیدگاه بیشتر اساتید (%۷/۶۶) و پزشکان (%۵/۳۸) به آن مثبت بود. دیدگاه بیشتر مشارکت‌کنندگان در مورد مناسب نبودن وضعیت فیزیکی همسو بود. به طور کلی از نظر سطح کیفیت در سه بعد برنامه آموزش درمانگاهی در دیدگاه مشارکت‌ کنندگان تفاوت‌هایی وجود داشت. نتیجه‌گیری: دیدگاه کلی مشارکت ‌کنندگان در مورد وضعیت موجود آموزش درمانگاهی به ویژه دیدگاه فراگیران منفی بود که می‌تواند به دلایل امکان کم فعالیت مستقل، نبود نظارت فعال اساتید، نبود آموزش نسخه‌ نویسی و تشخیص‌ های افتراقی و فضای فیزیکی نامطلوب باشد.

https://ethic.jums.ac.ir/article_700684_5b6bce456a1e174a9d4f817423d7cd14.pdf

دانشگاه علوم پزشکی جهرم آموزش و اخلاق در پرستاری 2322-5300 9 1 2020 03 20 A Narrative Review of the range of expediency in using white lies in patient care مروری روایتی بر طیف مصلحت در کاربرد دروغ مصلحت آمیز در مراقبت از بیمار 42 51 700685 10.52547/ethicnurs.9.1.2.42 FA علیرضا نیکبخت نصرآبادی دانشگاه علوم پزشکی تهران سودابه جولائی دانشگاه علوم پزشکی ایران الهام نواب دانشگاه علوم پزشکی تهران مریم اسماعیلی دانشگاه علوم پزشکی تهران محبوبه شالی دانشگاه علوم پزشکی تهران Journal Article 2022 12 25 Introduction: Being in a position to use white lies is the most experimental challenge for the treatment team. The definitions of expediency in using white lies vary from person to person. Understanding these definitions is an effective step in providing patients with the right treatment. The aim of this study was to review the research conducted on the use of white lies to examine patient care. Methods and Materials: In this narrative review, by using the keywords of White lies, Care and Truth Telling for search in international and Persian database like MEDLINE, Cochrane Library, PsychINFO, SID, Magiran, Google scholar, PubMed, ProQuest and Scopus was designed by “Tittle search method” without time limiting. The articles which were not consistent with the purpose of study and were case report or letter to editor articles were excluded. Out of 3114 searched articles, 12 were selected. To extract data, all the final articles, included in the process of study, were extracted from a pre-made checklist. Results: In the present study, 12 qualitative and descriptive articles were examined. The findings of these articles were presented in two parts: patient expediency and the expediency of the treatment team. The focus of the use of lies to maintain the patient's interest in preventing injury to the patient and in the interest of the treatment team was determined by the lack of adequate communication skills. Conclusions: According to the findings, the use of white lies was to achieve the right position to present the truth. In this regard, providing appropriate guidelines according to the culture of the care platform, therapeutic goal and according to the level of understanding of patients can be used to improve the individual skills of caregivers to provide information. In the field of research, the findings of this study can pave the way for other quantitative and qualitative research on the use of white lies and their consequences. مقدمه: قرار گرفتن در موقعیت های استفاده از دروغ مصلحت ‌آمیز تجربه برانگیزترین چالش تیم درمان است. تعاریف مصلحت در استفاده از دروغ مصلحت ‌آمیز با توجه به افراد مختلف، متفاوت است. شناخت این تعاریف گامی مؤثر در ارائه تمهیدات جهت ارائه حقیقت درمان به بیماران است. هدف از این پژوهش، مروری بر پژوهش های انجام شده در زمینه استفاده از دروغ مصلحت‌آمیز جهت بررسی مراقبت از بیمار می‌باشد. روش کار: در این پژوهش مروری - روایتی، با استفاده از کلمات کلیدی دروغ مصلحت ‌آمیز، مراقبت، حقیقت‌ گوئی به زبان های فارسی و انگلیسی، بدون بازه زمانی از پایگاه داده های بین المللی و فارسیMEDLINE SID ،PubMed ،Cochrane Library PsychINFO ،ProQuest ،Google scholar،Magiran ، Scopus به روش search Tittle استفاده شد. مقالاتی که همراستا با هدف تحقیق نبوده و یا به صورت گزارش موردی و یا نامه به سردبیر چاپ شده بودند، از تحقیق حذف شدند. از 3114 مقاله جستجو شده، 12 مقاله مرتبط انتخاب شدند. جهت استخراج داده‌ها، تمام مقالات نهایی وارد شده به فرآیند بررسی، توسط چک لیست و دو نفر از محققین استخراج گشتند. یافته ها: در پژوهش حاضر 12 مقاله کیفی و توصیفی مورد بررسی قرار گرفت. یافته های این مقالات در دو قسمت مصلحت بیمار و مصلحت تیم درمان ارائه شد. محوریت استفاده از دروغ برای حفظ مصلحت بیمار در پیشگیری از آسیب به بیمار و در مصلحت تیم درمان مربوط به نبود مهارت‌های ارتباطی کافی تعیین گردید. نتیجه گیری: بر طبق یافته ‌ها، استفاده از دروغ مصلحت ‌آمیز بنابر رسیدن به موقعیت مناسب برای ارائه حقیقت بوده است. در این زمینه ارائه دستورالعمل‌ های مناسب بنابر فرهنگ بستر مراقبتی، هدف درمانی و با توجه به سطح درک بیماران می‌تواند در ارتقای مهارت‌ های فردی مراقبین، برای ارائه اطلاعات استفاده گردد. در حیطه پژوهش، یافته‌ های این تحقیق می‌تواند راهگشای انجام پژوهش‌ های کمی و کیفی دیگری در ارتباط با استفاده از دروغ مصلحت ‌آمیز و تبعات آن باشد.

https://ethic.jums.ac.ir/article_700685_dbd41777b48573ba988de4b79fb2c3da.pdf

دانشگاه علوم پزشکی جهرم آموزش و اخلاق در پرستاری 2322-5300 9 1 2020 03 20 A review of the quality of midwifery care in Iran مروری بر کیفیت و رضایت از مراقبت های مامایی در ایران 52 62 700686 10.52547/ethicnurs.9.1.2.52 FA مرضیه فغانی آغوزی دانشگاه علوم پزشکی شاهرود ملیحه عامریان دانشگاه علوم پزشکی شاهرود سروه محمدی دانشگاه علوم پزشکی کردستان عباس یزدان پناه دانشگاه آزاد اسلامی مرودشت سمیرا آذرآبادی دانشگاه علوم پزشکی ارومیه Journal Article 2022 12 25 Introduction: About half a million women worldwide die annually from complications of pregnancy or lack of midwifery care, 99% of which occur in developing countries. High-quality service often leads to customer satisfaction. Staff play a significant role in improving the quality of care. Given the importance of this issue in improving macroeconomic and international indicators, we decided to review the quality of midwifery care in Iran. Materials and Methods: After searching 950 articles with these keywords: quality, care, midwifery and satisfaction in the search engines of Sciencedirect, Iranmedex, SID, Magiran, Google Scholar, Pubmed and IranDoc, about 28 articles were finally selected and the results were filmed. Results: Studies reported the quality of prenatal care, pregnancy, postpartum and family planning at a moderate level, so that the weakest quality was observed in the fourth stage of labor. Satisfaction of pre-natal services, labor and childbirth, post-partum and family planning was stated at a high and very high level, and the satisfaction with the pre-natal period was higher than the labor. Conclusion: The quality of midwifery care was at a moderate level and its satisfaction was high. Therefore, high satisfaction does not always mean high quality of service, as mothers' satisfaction may be due to their low expectation. Therefore, in order to evaluate the quality of midwifery services, in addition to obtaining satisfaction, international standards must always be considered. مقدمه: سالانه در دنیا حدود نیم میلیون زن در اثر عوارض ناشی از بارداری و یا عدم دریافت مراقبت های مامایی جان خود را از دست می دهند که 99 درصد آن در کشورهای در حال توسعه اتفاق می افتد. خدمت رسانی با کیفیت بالا، اغلب منجر به رضایت گیرندگان خدمت می شود. کارکنان ،نقش قابل توجهی در ارتقای کیفیت مراقبت ها انجام می دهند. با توجه به اهمیت این موضوع در بهبود شاخص های کلان کشوری و بین المللی بر آن شدیم تا مروری بر کیفیت مراقبت های مامایی ایران داشته باشیم. روش کار: پس از جستجوی 950 مقاله با کلیدواژه های کیفیت، مراقبت ، مامایی و رضایت در موتورجستجوی Sciencedirect، Iranmedex،SID ، Magiran ،Google Scholar ، Pubmed و IranDoc ، حدود 28 منبع در نهایت انتخاب و نتایج آنها فیش برداری شد. یافته ‌ها: تحقیقات، کیفیت مراقبت های قبل از بارداری، دوران بارداری، پست پارتوم و تنظیم خانواده را در سطح متوسط گزارش نمودند به طوری که ضعیف‌ ترین کیفیت در مرحله چهارگانه لیبر و زایمان مشاهده گشت. میزان رضایت از خدمات پره ناتال، لیبر و زایمان، پست پارتوم و تنظیم خانواده در سطح زیاد و خیلی زیاد عنوان شد و رضایت از دوره پره ناتال بیشتر از لیبر بود. نتیجه گیری: کیفیت مراقبت ‌های مامایی در حد متوسط و رضایت از آن در سطح بالا بود. بنابراین رضایت بالا همیشه به معنای کیفیت بالای خدمات نیست، زیرا اظهار رضایت مادران می تواند ناشی از سطح انتظار پایین آنان باشد. بنابراین جهت بررسی کیفیت خدمات مامایی باید علاوه بر کسب رضایت، همواره استانداردهای بین المللی را مد نظر داشت.

https://ethic.jums.ac.ir/article_700686_26e56aa7aa4626e6aeeb46a294bd497a.pdf

دانشگاه علوم پزشکی جهرم آموزش و اخلاق در پرستاری 2322-5300 9 1 2020 03 20 The Use of the Newly Deceased Patient in Clinical Skills Education: Its Ethical Challenges گزارش موردی استفاده از بیمار تازه درگذشته در آموزش مهارت‎های بالینی: چالش‎های اخلاقی آن 63 69 700687 10.52547/ethicnurs.9.1.2.63 FA کبری رشیدی دانشگاه علوم پزشکی لرستان اکرم ثناگو دانشگاه علوم پزشکی گلستان، گرگان 0000-0002-4769-4703 فروزان اکرمی دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی، تهران 0000-0002-5001-0085 لیلا جویباری دانشگاه علوم پزشکی گلستان، گرگان 0000-0003-2113-318X Journal Article 2022 12 25 Introduction: Today according to the importance of patient rights and autonomy and available educational tools, newly deceased patients are less used for educational purposes. The purpose of this study case report is to present used of new deceased patient's teaching of clinical skills to students and to express their ethical challenges. Case Report: The patient was a 70-year-old woman with cardiopulmonary arrest. She is referred to the emergency department. The patient dies due to the unsuccessful of her resuscitation operation. Instructor uses patient corpse for training in cardiac massage and intubation of nursing students. In this case, the ethical and educational challenges raised are to include: ignore of patient rights, the patient's individual autonomy and obtain informed consent and used of cadaveric as educational tools. Conclusion: The results showed that due to student guidance by the instructor and her interest in learning in the real environment, the ethical, religious, legal, educational and caring challenges in this case report were ignored. مقدمه: امروزه با توجه به اهمیت کاربردی کردن اصول اخلاق پزشکی، از بیماران تازه در گذشته در زمینه اهداف آموزشی کمتر استفاده می‎شود. هدف از این گزارش موردی، تبیین چالش‎‎های اخلاقی استفاده از بیمار تازه درگذشته، در آموزش مهارت ‎های بالینی به دانشجویان است. گزارش مورد: بیمار خانم 70 ساله با ایست قلبی تنفسی به بخش اورژانس منتقل می‎‎شود، عملیات احیای قلبی-ریوی وی ناموفق بوده و بیمار فوت می‎کند و مربی آموزشی از جسد بیمار برای آموزش ماساژ قلبی و لوله ‎گذاری در راه‎ هوایی به دانشجویان پرستاری استفاده می‎ نماید. در این گزارش چالش ‎های اخلاقی شناخته شده در آموزش مهارت‎ های بالینی به دانشجویان عبارت است از: نادیده گرفتن حقوق بیمار، رعایت نکردن اصل اخلاقی احترام به استقلال فردی و کسب رضایت آگاهانه، استفاده ابزاری از جسد انسان و نادیده گرفتن حرمت و شأن اخلاقی آن، رعایت نکردن حفظ حریم خصوصی، غفلت از مراقبت ‎های پایان حیات، فرایند سوگواری و نادیده گرفتن سلامت معنوی دانشجویان بود. نتیجه ‎گیری: تحلیل اخلاقی مورد تحقیق نشان داد، با توجه به هدایت دانشجویان توسط مربی و علاقه ‎مندی آن ها به یادگیری در محیط واقعی، اصول اخلاقی، فقهی، حقوقی، آموزشی و مراقبتی در این مورد، نادیده گرفته شده است. بررسی ‎های بیشتر در زمینه ارجحیت استفاده از این بیماران در آموزش، منافع آن و تدوین استانداردهای اخلاقی آن به ویژه در زمینه وصیت بیمار و رضایت خانواده وی توصیه می‎گردد.

https://ethic.jums.ac.ir/article_700687_7d4c1717e0a4fb196f3b487382afc6a5.pdf

دانشگاه علوم پزشکی جهرم آموزش و اخلاق در پرستاری 2322-5300 9 1 2020 03 20 The nurses and physicians perceptions of ethical self-care in their professional relationship with each other: A phenomenological study تبیین تجربیات پرستاران و پزشکان نسبت به خود مراقبتی اخلاقی، در زمینه ی ارتباط حرفه ای آنان با یکدیگر، بر اساس پژوهشی پدیدار شناسی 70 82 700688 10.52547/ethicnurs.9.1.2.70 FA ابوالفضل فرهادی دانشگاه آزاد اسلامی واحد شیروان Journal Article 2022 12 25 Introduction: The relationship between the physicians and nurses involves their engagement in patient care to achieve a therapeutic goal. Professional relationship between physicians and nurses is inevitable. Ethics is essential in all professions. Effective communication between physicians and nurses has been shown to enhance patient care. Effective collaboration between nurses and physicians increases their successfully and satisfaction. The purpose of this study was to the exploration of nurses and physicians experiences of ethical self-care in their professional relationship with each other. Materials and Methods: This study is a qualitative research using phenomenology method. Fifteen semi-structured interviews were carried out with 8 nurses and 7 physicians. They described their experiences related to professional communication. The interviews were recorded and transcribed and the data were then analyzed by using the Colaizzi analysis method. Results: Four themes emerged from data analysis in which influence the nurse-physicians relationship. One of them was perception of ethical self-care in their professional relationship. Professional relationships between physicians and nurses were described based on this theme. Conclusion: Based on the experience lived by nurses and doctors to understand the professional relationship can be said professional relationship between physicians and nurses is a phenomenon that is understood by the ethical self-care perception and to improve the quality of patient care and nurses' job satisfaction and doctors is essential. مقدمه: ارتباط پزشک و پرستار شامل تعامل متقابل در امر مراقبت از بیمار برای دستیابی به یک هدف درمانی است. وجود ارتباطات حرفه ای بین پرستاران و پزشکان امری اجتناب ناپذیر می باشد. مراقبت معنوی و اخلاقی در تمام حرفه ها امری ضروری است. روابط حرفه ای مطلوب موجب بهبود مراقبتهای بهداشتی و کسب موفقیت پزشکان و پرستاران می گردد. این پژوهش با هدف تبیین تجربیات پرستاران و پزشکان از خود مراقبتی اخلاقی در ارتباط حرفه ‌ای آنان با یکدیگر انجام شد. روش کار: این تحقیق با رویکرد کیفی و از نوع پدیدارشناسی توصیفی است که در سال 1393 انجام شد. در مجموع 15 شرکتکننده از پرستاران و پزشکان طبق نمونهگیری هدفمند انتخاب شدند. پس از کسب رضایت آگاهانه از آنان، داده ها با استفاده از مصاحبه های نیمه ساختارمند جمع آوری گردیدند. مصاحبه ‌ها تا رسیدن به مرحله اشباع ادامه یافت.تمام مصاحبه ها، ضبط و روی کاغذ بازنویسی و مرور شدند. از روش کلایزی برای تجزیه و تحلیل داده ‌ها استفاده گردید و درون مایه ها استخراج شدند. یافته ها: با آنالیز مستمر داده ها و تجزیه و تحلیل دست نوشته های حاصل از مصاحبه ها، تعداد 337 کد، 24 مضمون اولیه و 5 مضمون اصلی پدیدار شد که یکی از این درون مایه ها، خودمراقبتی اخلاقی بود. بر اساس این مضمون، ارتباط بین پزشکان و پرستاران توصیف گردید. نتیجه گیری: براساس تجربیات زیستی پرستاران و پزشکان از درک خود مراقبتی اخلاقی در ارتباط حرفه ای میتوان گفت: ارتباط حرفه ای بین پزشک و پرستار پدیدهایست که با درک خودمراقبتی اخلاقینمایان می شود و برای ارتقای کیفیت مراقبت و درمان بیماران و رضایت شغلی پرستاران و پزشکان لازم و ضروری است. مقدمه: ارتباط پزشک و پرستار شامل تعامل متقابل در امر مراقبت از بیمار برای دستیابی به یک هدف درمانی است. وجود ارتباطات حرفه ای بین پرستاران و پزشکان امری اجتناب ناپذیر می باشد. مراقبت معنوی و اخلاقی در تمام حرفه ها امری ضروری است. روابط حرفه ای مطلوب موجب بهبود مراقبت های بهداشتی و کسب موفقیت پزشکان و پرستاران می گردد. این پژوهش با هدف تبیین تجربیات پرستاران و پزشکان از خود مراقبتی اخلاقی در ارتباط حرفه ‌ای آنان با یکدیگر انجام شد. روش کار: این تحقیق با رویکرد کیفی و از نوع پدیدارشناسی توصیفی است که در سال 1393 انجام شد. در مجموع 15 شرکت کننده از پرستاران و پزشکان طبق نمونهگیری هدفمند انتخاب شدند. پس از کسب رضایت آگاهانه از آنان، داده ها با استفاده از مصاحبه های نیمه ساختارمند جمع آوری گردیدند. مصاحبه ‌ها تا رسیدن به مرحله اشباع ادامه یافت.تمام مصاحبه ها، ضبط و روی کاغذ بازنویسی و مرور شدند. از روش کلایزی برای تجزیه و تحلیل داده‌ ها استفاده گردید و درون مایه ها استخراج شدند. یافته ها: با آنالیز مستمر داده ها و تجزیه و تحلیل دست نوشته های حاصل از مصاحبه ها، تعداد 337 کد، 24 مضمون اولیه و 5 مضمون اصلی پدیدار شد که یکی از این درون مایه ها، خودمراقبتی اخلاقی بود. بر اساس این مضمون، ارتباط بین پزشکان و پرستاران توصیف گردید. نتیجه گیری: براساس تجربیات زیستی پرستاران و پزشکان از درک خود مراقبتی اخلاقی در ارتباط حرفه ای میتوان گفت: ارتباط حرفه ای بین پزشک و پرستار پدیده ایست که با درک خودمراقبتی اخلاقی نمایان می شود و برای ارتقای کیفیت مراقبت و درمان بیماران و رضایت شغلی پرستاران و پزشکان لازم و ضروری است.

https://ethic.jums.ac.ir/article_700688_3f06de4543d7cd89dafec95d0633da0a.pdf

دانشگاه علوم پزشکی جهرم آموزش و اخلاق در پرستاری 2322-5300 9 1 2020 03 20 Comparative Study of Iran Nursing Doctoral Curriculum and University of Pennsylvania School of Nursing بررسی تطبیقی برنامه درسی دوره دکتری پرستاری ایران و دانشکده پرستاری دانشگاه پنسیلوانیا آمریکا 83 92 700689 10.52547/ethicnurs.9.1.2.83 FA سولماز هلاکو دانشگاه علوم پزشکی گلستان 0000-0001-5102-8546 لیلا جویباری دانشگاه علوم پزشکی گلستان 0000-0003-2113-318X غلامرضا محمودی دانشگاه علوم پزشکی گلستان اکرم ثناگو دانشگاه علوم پزشکی گلستان 0000-0002-4769-4703 سهیلا کلانتری دانشگاه علوم پزشکی گلستان Journal Article 2022 12 25 Introduction: It is important to prepare PhD students in nursing with scientific knowledge in this profession based on correct and applicable curricula. The doctoral program has traditionally been considered the focus of nursing research; therefore, evaluating the quality of nursing doctoral education and comparing it with robust educational programs in the world is essential. The University Of Pennsylvania School Of Nursing, of the United States, is ranked No. 1 in the world in 2019. The purpose of this study was to compare the PhD Nursing curriculum of Iran and the University Of Pennsylvania School Of Nursing. Materials and Methods: This study is a descriptive-comparative study. Information on the latest Nursing Doctoral Program is obtained through a computer search on the Internet and an overview of the Iranian Nursing Doctoral Curriculum at the University of Pennsylvania Web site. The model used in the research is the Beredy method, which comprises four main stages of description, interpretation, neighborhood, and comparison. Results: The program structure of the University of Pennsylvania consists of focused courses and a dissertation that are structurally similar to the mandatory and optional specialty courses of the nursing PhD program in Iran. The overall goal of nursing PhD program in Iran is to train students in the fields of education, research, technology, management and nursing services. The University of Pennsylvania's goal is to specialize in the research, development of nursing scholars to build a research program and advance nursing knowledge. Expectations for these graduates are leadership in universities, health care, government centers and related fields in addition to the research dimension. Conclusion: It seems that Nursing PhD program in Iran, due to the combination of the two practical and research coursces, does not fully define the expectations of our Nursing PhD graduates and needs to be specialized according to its goals. مقدمه: آماده‌ سازی دانشجویان مقطع دکتری در پرستاری، با دانش علمی در این حرفه، مبتنی بر برنامه‌های درسی صحیح و کاربردی بسیار ضروری است. ارزیابی کیفیت آموزش دکتری پرستاری و مقایسه آن با برنامه‌های آموزشی قوی در جهان امری لازم است. در این میان دانشکده پرستاری دانشگاه پنسیلوانیا آمریکا در( 2019) ، رتبه 1 مدرسه پرستاری در جهان را کسب کرده است. تحقیق حاضر با هدف تطبیق برنامه درسی دوره دکتری پرستاری PhD ایران و دانشکده پرستاری دانشگاه پنسیلوانیا است. روش کار: این بررسی یک پژوهش توصیفی- تطبیقی است. اطلاعات مورد نیاز در مورد جدیدترین برنامه آموزش دکتری پرستاری از طریق جستجوی کامپیوتری در اینترنت و با مروری بر برنامه درسی دوره دکتری پرستاری ایران وب سایت دانشگاه پنسیلوانیای آمریکا به دست آمده است. الگوی مورد استفاده در پژوهش، روش بردی (Beredy)، شامل چهار مرحله اصلی توصیف، تفسیر، هم‌جواری و مقایسه است. یافته‌ها: ساختار برنامه دانشگاه پنسیلوانیا شامل دو دوره اصلی و متمرکز و پایان‌نامه است که از لحاظ ساختاری مشابه دوره‌های اختصاصی اجباری و اختیاری دوره دکتری پرستاری ایران است. هدف کلی دوره دکتری پرستاری ایران، تربیت دانشجو برای حوزه‌های آموزش، پژوهش، فناوری، مدیریت و خدمات پرستاری می باشد. دانشگاه پنسیلوانیا، با توجه به تخصصی بودن آن در زمینه پژوهش؛ ایجاد و رشد دانشمندان رشته پرستاری برای مهیا کردن برنامه تحقیقاتی و پیشرفت دانش پرستاری است؛ که انتظارات از این دانش‌آموختگان رهبری در دانشگاه‌ها، مراقبت‌های بهداشتی، مراکز دولتی و زمینه های مرتبط علاوه بر بعد تحقیقاتی است. نتیجه‌گیری: به نظر می‌رسد برنامه دکتری پرستاری ایران، با توجه به تلفیق دو دوره عملکردی و پژوهشی، انتظارات از دانش‌آموختگان دوره دکتری پرستاری کشورمان کاملاٌ مشخص نمی‌باشد و نیاز به منظور تخصصی شدن بر اساس اهداف مورد نظر را دارد.

https://ethic.jums.ac.ir/article_700689_8dd6d5aef5f3ab7603110072ea5d3c20.pdf

دانشگاه علوم پزشکی جهرم آموزش و اخلاق در پرستاری 2322-5300 9 1 2020 03 20 Study of work-family conflict in nurses and physicians caring for patients with Covid 19: A cross-sectional descriptive study in 2020: An ethical challenge in the medical staff بررسی تعارض کار- خانواده در پرستاران و پزشکان مراقب از بیماران مبتلا به کوید 19: یک چالش اخلاقی در کادر درمانی 93 101 700690 10.52547/ethicnurs.9.1.2.93 FA لیلی مصلی نژاد دانشگاه علوم پزشکی جهرم سمانه عبیری دانشگاه علوم پزشکی جهرم 0000-0002-0224-5672 مجتبی زینی دانشگاه علوم پزشکی جهرم 0000-0003-2026-3556 ناصر حاتمی دانشگاه علوم پزشکی جهرم نوید کلانی دانشگاه علوم پزشکی جهرم 0000-0003-1900-4215 Journal Article 2022 12 25 Introduction: Many nurses face the challenges of balancing their job and family roles. Today, the corona virus epidemic has become one of the most important causes of concern among the people as well as the World Health Organization. Medical staff are more exposed to work-family conflict due to job conditions such as the number of shifts, hard work and long working hours. The aim of this study was to investigate work-family conflict in nurses and physicians caring for patients with covid 19 in Jahrom city. Methods: This descriptive cross-sectional study was performed in 2020 on 103 nurses and physicians working in hospitals affiliated to Jahrom University of Medical Sciences who were in contact with patients with covid 19. Data collection tools in this study included two questionnaires, demographic information and work-family conflict questionnaire. Data analysis was performed using SPSS software version 21 and descriptive and inferential statistical tests. Results: 16.5% of nurses and physicians had traveled in the corona and 42.2% of them had attended ethics courses. The mean work-family conflict was 52.75 13 13.96. The level of work-family conflict in the majority of people was below average (48.26%). Among the dimensions of work-family conflict, the level of time-based conflict was above average. However, the level of conflict based on behavior and pressure was lower than average. Conclusion: Work-family conflict in nurses and physicians caring for patients with Covid 19 in Jahrom city is below average. The information obtained from this study can be a basis for starting further studies and conducting training workshops for members of the medical staff. مقدمه: بسیاری از پرستاران با چالش های متعادل سازی نقش های شغلی و خانوادگی خود مواجه هستند. امروزه اپیدمی ویروس کرونا به یکی از مهم ترین عوامل نگرانی در میان مردم و نیز سازمان جهانی بهداشت تبدیل شده است. کادر درمانی بدلیل شرابط شغلی از جمله تعداد نوبت های کاری، سختی کار و ساعت های طولانی کار بیشتر در معرض تعارض ناشی از کار و خانواده قرار دارند. هدف از انجام این مطالعه بررسی تعارض کار- خانواده در پرستاران و پزشکان مراقب از بیماران مبتلا به کوید 19 در شهرستان جهرم بود. روش کار: این مطالعه توصیفی – مقطعی در سال 99 بر روی 103 نفر از پرستاران و پزشکان شاغل در بیمارستان های وابسته به دانشگاه علوم پزشکی جهرم که با بیماران مبتلا به کوید 19 در تماس بودند، انجام گردید. ابزار جمع آوری اطلاعات در این مطالعه مشتمل بر دو پرسشنامه اطلاعات دموگرافیک و پرسشنامه تعارض کار و خانواده بود. تجزیه و تحلیل اطلاعات با استفاده از نرم افزار spss نسخه 21 و آزمون های آماری توصیفی و استنباطی صورت گرفت. یافته ها: 5/16 درصد از پرستاران و پزشکان سابقه مسافرت در دوران کرونا و 2/42 درصد از آن‌ها دوره‌های اخلاق را شرکت کرده بودند. میانگین تعارض کار-خانواده 96/13±75/52 بود. میزان سطح تعارض کار-خانواده در اکثریت افراد پایین‌تر از حد متوسط (26/48%) قرار داشت. در میان ابعاد تعارض کار- خانواده، سطح تعارض مبتنی بر زمان بالاتر از حد متوسط (01/21±84/56) بود. این در حالی است که سطح تعارض مبتنی بر رفتار (47/22±30/45) و فشار (72/23±33/43) پایین‌تر از حد متوسط بوده است. تعارض کار- خانواده در کادر درمانی شرکت‌کننده در دوره اخلاق به‌طور معنی‌داری کمتر از کادر درمانی دیگر بود (049/0 P-value=)؛ اما بین سایر متغیرهای دموگرافیک و تعارض کار- خانواده در کادر درمانی ارتباط معنی‌دار وجود نداشت (05/0 P-value<). نتیجه گیری: تعارض کار- خانواده در پرستاران و پزشکان مراقب از بیماران مبتلا به کوید 19 در شهرستان جهرم در سطح پایین تر از متوسط میباشد. اطلاعات بدست آمده از این مطالعه میتواند زمینه ساز برای شروع مطالعات بعدی و انجام کارگاه های آموزشی جهت اعضای کادر درمانی باشد. این مسئله همچنین یاری گر سیاست گذران درمانی جهت برنامه ریزی های موثر تر خواهد بود.

https://ethic.jums.ac.ir/article_700690_45871d739c13d339b6bfb54c59cf9fbd.pdf

دانشگاه علوم پزشکی جهرم آموزش و اخلاق در پرستاری 2322-5300 9 1 2020 03 20 Mobile learning in medical education and effective factors on the technology acceptance : hybrid study یادگیری سیار در آموزش پزشکی و عوامل موثر 102 111 700691 10.52547/ethicnurs.9.1.2.102 FA لیلی مصلی نژاد دانشگاه علوم پزشکی جهرم منصور درویشی تفویضی دانشگاه علوم پزشکی شیراز علی خیمه دانشگاه علوم پزشکی جهرم Journal Article 2022 12 25 Introduction: Considering the influence of technology in all fields of medical sciences and its emergence in the country in this study, we evaluate the experiences of Jahrom University of Medical Sciences students in mobile learning in medical science education and its effective factors in comparison with FRAME model and admission model. TAM technology is a quantitative-qualitative and hybrid study. Methods: The study was conducted in two parts: qualitative and quantitative. In the first or quantitative part, 120 questionnaires based on TAM / FRAME models were distributed randomly among Jahrom medical students from different disciplines and each questionnaire examined the dimensions and factors affecting education and Mobile learning, including the learner and social dimensions, and the interactive dimension of factors that make mobile education useful and easy to use, and perceived barriers, were analyzed using conventional content analysis. In the second or qualitative part, semi-structured and face-to-face interviews were conducted with the viewpoints of Jahrom medical science students on technology acceptance indices with 30 Jahrom medical students from different disciplines who were willing to participate in the project and the results were analyzed by descriptive statistics on different themes and subthemes up to saturation of each theme. Then, by applying the qualitative and quantitative indicators, a new technology acceptance model was obtained from Jahrom medical students. Results: According to the quantitative method, in TAM questionnaire the highest mean was related to perceived usefulness of technology acceptance with 3.61 and standard deviation ± 0.82 and in FRAME questionnaire the highest mean was related to perceived social dimension of technology acceptance with number. The standard deviation was 4.06 ± 0.76. In the qualitative section, the highest percentage of codecs extracted from student interviews was devoted to the 30% cost reduction theme of the benefits of using e-learning tools. According to the results obtained from both quantitative and qualitative parts, this study can be used as a new model of technology adoption. Conclusion: The new model obtained from this study can be used by policy makers, designers, and managers of medical education centers to enhance their learning efficiency. چکیده مقدمه: امروزه ابزارهای مبتنی بر فناوری اطلاعات و ارتباطات در همه عرصه های علوم پزشکی به ویژه آموزش نفوذ چشمگیری یافته است. نوپا بودن بهره برداری های هدفمند و طراحی شده از این ابزارها در کشور ما از یک سو و قدمت مقیاس های نشانگر مدل پذیرش فناوری از سوی دیگر؛ مطالعاتی به روز با انگیزه توسعه کاربرد ابزارهای فناورانه در آموزش علوم پزشکی را ضرورت می بخشد. لذا این مطالعه با هدف بررسی ادراک دانشجویان علوم پزشکی از یادگیری سیار در آموزش علوم پزشکی وعوامل موثر بر آن را در مقایسه با مدل های پذیرش فناوری سیار FRAME و TAM، در قالب یک مطالعه کمی کیفی (ترکیبی) انجام گردید. روش ها: مطالعه به صورت ترکیبی و در دو بخش کمی و کیفی انجام شده است. در بخش اول یا کمی ۱۲۰ پرسشنامه براساس مدل های TAM و FRAME که به صورت تصادفی طبقه ای بین دانشجویان علوم پزشکی جهرم از رشته های مختلف در اختیار داوطلبین شرکت کننده قرار گرفت. در بخش دوم یا کیفی بر پایه مصاحبه با دانشجویان از مصاحبه های نیمه ساختار یافته به صورت مبتنی بر هدف در زمینه شاخص های پذیرش فناوری با ۳۰ نفر از دانشجویان علوم پزشکی جهرم از رشته های متفاوت که متمایل به شرکت در طرح بودند انجام شد و نتایج آن از طریق تحلیل محتوای کیفی گرانهایم و لاندمن ۲۰۰۴ با استخراج کدها، زیر تم ها و تم ها ادامه یافت و سپس با تطبیق شاخص های بخش کمی و کیفی با یکدیگر مدل جدید پذیرش فناوری از دانشجویان علوم پزشکی به دست آمد. یافته ها: بر اساس روش کار انجام شده در بخش کمی در پرسشنامه TAM بیشترین میانگین مربوط به سودمندی درک شده از پذیرش فناوری (82/0±) ۶۱/۳ و در پرسشنامه FRAME بیشترین میانگین مربوط به بعد اجتماعی درک شده از پذیرش فناوری (76/0±) ۰۶/۴ بود. بر اساس دو مدل و بخش کیفی ، تعدادی از شاخص های به دست آمده در بخش کیفی با مدلهای مرسوم پذیرش فناوری منطبق بود. تم های جدید استخراج شده و موانع اشاره شده که با تطبیق دو مدل به دست آمد، مبین ضرورت تبیین مدل جدید مبتنی بر نیازهای احساس شده و ادراک شده بود که به لحاظ اجتماعی، روانی، بعد فرهنگی و محدودیت های دسترسی مدل پذیرش فناوری را در حوزه آموزش علوم پزشکی پوشش دهد. نتیجه گیری: مضامین جدید شناسایی شده در تلفیقی دو بخش کمی و کیفی و راهبردهای اتخاذ شده در این زمینه میتواند مورد استفاده سیاستگذاران و طراحان و مدیران مراکز آموزشی علوم پزشکی و در امر یادگیری قرار بگیرد و میزان کارایی آنها را به حداکثر برسانند.

https://ethic.jums.ac.ir/article_700691_63d73e7effccd053fed718c5ed729c21.pdf