آموزش و اخلاق در پرستاری
Education and Ethics In Nursing ISSN: 2322-5300

بررسی روایی سازه و پایایی مقیاس پریشانی اخلاقی: یک مطالعۀ مرورنظام‌مند

https://doi.org/10.22034/ethic.2024.2034495.1078
دوره 13، شماره 2
مهر 1403
صفحه 39-48
آموزش و اخلاق در پرستاری

نوع مقاله : مقاله مروری

نویسندگان

اسماعیل حسین زاده 1
حمید شریف نیا 2
طاهره اشک تراب 3
رضا فاتحی 4

1 گروه پرستاری، دانشکده علوم پزشکی، واحد گرگان، دانشگاه آزاد اسلامی، گرگان، ایران

2 گروه پرستاری، دانشکده پرستاری و مامایی آمل، دانشگاه علوم پزشکی مازندران، ساری، ایران

3 استاد، گروه مدیریت پرستاری، دانشکده پرستاری و مامایی، دانشگاه علوم پزشکی آزاد اسلامی تهران، تهران، ایران

4 کمیته تحقیقات دانشجویی، دانشگاه علوم پزشکی مازندران، ساری، ایران

چکیده
مقدمه: پریشانی اخلاقی زمانی ایجاد می­شود که فرد، در اثر تضادهای اخلاقی و ناتوانی در پایبندی به اصول اخلاقی خود، دچار احساس نارضایتی می‌شود که می‌تواند، باعث افسردگی و کاهش رضایت شغلی گردد. سنجش پریشانی اخلاقی بسیار ضروری است؛ از سوی دیگر اطمینان به روایی و پایایی ابزارهای معتبر، برای ارزیابی پریشانی اخلاقی نیاز می­باشد؛ بنابراین هدف از پژوهش حاضر، ارزیابی خواص روان­سنجی مقیاس پریشانی اخلاقی بود.
روش کار: در این پژوهش، اسکوپینگ پایگاه داده‌های" PubMed", "Scopus ", "Web of Science", "Google Scholar"," SID" ," Magiran "، به‌طور نظام­مند، بین سال‌های( 2001 تا ،2023) و با استفاده از کلیدواژه‌های" Psychometric ", "validity"," reliability"," moral", "distress، scale "  که مترادف آن‌ها به زبان فارسی (روان­سنجی، روایی، پایایی، اخلاق، پریشانی، مقیاس) بود، مورد جستجو قرار گرفتند. چهار محقق به‌طور مستقل، کیفیت مطالعات را بر اساس چک‌لیست استانداردهای گزارش صحت تشخیصی (STARD) و ارزیابی کیفیت مطالعات دقیق تشخیصی (QUADAS-2) ارزیابی کردند.
یافته‌ها: از 2677 مقالۀ(321 مقاله فارسی و 2356 مقاله انگلیسی) به­دست آمده، سرانجام 8 مقاله، مورد ارزیابی قرار گرفت. کیفیت مطالعات، قابل قبول بود. یافته‌ها نشان داد که تعداد عوامل برآمده در تحقیقات مختلف، متفاوت بود؛ اما در مقابل، مقیاس‌ پریشانی اخلاقی و پریشانی اخلاقی بازنگری شده،  دارای روایی و پایایی مناسبی نشان داد. پیوستگی درونی مطالعات، با استفاده از دامنۀ آلفای کرونباخ، از 385/0 تا 97/0درصد گزارش شد. کم­ترین واریانس کل فاکتورهای به­دست آمده (38/19 درصد) و بیشترین مقدار (99/68 درصد) گزارش کردند.
نتیجه‌گیری: محدودیت در کاربرد روش‌های روان‌سنجی در مقیاس‌های مورد بررسی کاملاً مشهود بود و مقیاس دیسترس اخلاقی به طور زیاد، در جمعیت‌های مختلف به کارنرفته است؛ بنابراین عدم کاربرد آن در زمینه‌های فرهنگی مختلف، اطمینان از عملکرد مقیاس را محدود می‌کند. استفاده از تکنیک‌های محکم، در جهت روان‌سنجی و بررسی روایی و پایایی مقیاس دیسترس اخلاقی، در تحقیقات بعدی پیشنهاد می‌گردد.

کلیدواژه‌ها

پریشانی اخلاقی
روان‌سنجی
تضاد اخلاقی
سلامت روانی

عنوان مقاله English

Investigating the construct validity and reliability of the moral distress instrument: a systematic review

نویسندگان English

Esmaeel Hoseinzadeh 1
Hamid Sharif-Nia 2
Tahere Ashktorab 3
Reza Fatehi 4
1 Department of Nursing, Faculty of Medical Sciences, Gorgan Branch, Islamic Azad University, Gorgan, Iran
2 Department of Nursing, Amol School of Nursing and Midwifery, Mazandaran University of Medical Sciences, Sari, Iran
3 Professor, Department of Nursing Management, Faculty of Nursing and Midwifery, Tehran Islamic Azad University of Medical Sciences, Tehran, Iran
4 Student Research Committee, Mazandaran University of Medical Sciences, Sari, Iran
چکیده English

Introduction: Moral distress occurs when an individual feels dissatisfaction due to ethical conflicts and an inability to adhere to their moral principles, which can lead to depression and decreased job satisfaction. Measuring moral distress is crucial. Moreover, ensuring the validity and reliability of credible tools for assessing moral distress is essential. Therefore, the aim of the present study was to evaluate the psychometric properties of the Moral Distress Scale.
Materials and Methods: In this scoping study, databases including PubMed, Scopus, Web of Science, Google Scholar, SID, and Magiran were systematically searched between 2001 and 2023 using keywords such as "Psychometric," "validity," "reliability," "moral," "distress," "scale," and their Persian equivalents ("روان­سنجی," "روایی," "پایایی," "اخلاق," "پریشانی," "مقیاس"). Four researchers independently assessed the quality of the studies based on the Standards for Reporting Diagnostic Accuracy (STARD) checklist and the Quality Assessment of Diagnostic Accuracy Studies (QUADAS-2).
Results: Out of 2677 articles (321 Persian articles, 2356 English articles) retrieved, eight articles were ultimately evaluated. The quality of the studies was acceptable. The findings indicated that the number of factors extracted varied across studies, and both the Moral Distress Scale and the Revised Moral Distress Scale demonstrated appropriate validity and reliability. The internal consistency of the studies, as reported by Cronbach's alpha, ranged from 0.385 to 0.97. The lowest total variance of extracted factors was 19.38%, while the highest was 68.99%.
Conclusion: There were evident limitations in the application of validation methods in the scales under review, and the Moral Distress Scale has not been widely used across different populations. Hence, the lack of application in various cultural contexts limits confidence in the scale's performance. The use of robust techniques for validation and further investigation of the validity and reliability of the Moral Distress Scale in future studies is recommended.

کلیدواژه‌ها English

  • Moral Distress
  • Psychometrics
  • Moral Conflict
  • Mental Health
  1. Schaefer R, Zoboli EL, Vieira MM. Psychometric evaluation of the Moral Distress Risk Scale: A methodological study. Nurs Ethics. 2019;26(2):434-42.
  2. Carnevale FA. Confronting moral distress in nursing: recognizing nurses as moral agents. Revista brasileira de enfermagem. 2013;66:33-8.
  3. Jameton A. What moral distress in nursing history could suggest about the future of health care. AMA journal of ethics. 2017;19(6):617-28.
  4. Barth PO, Ramos FRS, Barlem ELD, Dalmolin GL, Schneider DG. Validation of a moral distress instrument in nurses of primary health care. Rev Lat Am Enfermagem. 2018;26:e3010.
  5. Wocial LD, Weaver MT. Development and psychometric testing of a new tool for detecting moral distress: the Moral Distress Thermometer. J Adv Nurs. 2013;69(1):167-74.
  6. Badolamenti S, Fida R, Biagioli V, Caruso R, Zaghini F, Sili A. Modified moral distress scale (MDS-11): validation study among Italian nurses. Professioni infermieristiche. 2018;70(4).
  7. Astbury JL, Gallagher CT. Development and validation of a questionnaire to measure moral distress in community pharmacists. Int J Clin Pharm. 2017;39(1):156-64.
  8. Badolamenti S, Fida R, Biagioli V, Caruso R, Zaghini F, Sili A, Rea T. Modified Moral Distress Scale (MDS-11): Validation Study Among Italian Nurses. Prof Inferm. 2017;70(4):238-48.
  9. Ramos AM, Barlem ELD, Barlem JGT, Rocha LP, Dalmolin GL, Figueira AB. Cross-cultural adaptation and validation of the Moral Distress Scale-Revised for nurses. Rev Bras Enferm. 2017;70(5):1011-7.
  10. Af Sandeberg M, Wenemark M, Bartholdson C, Lützén K, Pergert P. To change or not to change-translating and culturally adapting the paediatric version of the Moral Distress Scale-Revised (MDS-R). BMC medical ethics. 2017;18:1-9.
  11. Corley MC, Elswick RK, Gorman M, Clor T. Development and evaluation of a moral distress scale. J Adv Nurs. 2001;33(2):250-6.
  12. Lamiani G, Setti I, Barlascini L, Vegni E, Argentero P. Measuring moral distress among critical care clinicians: validation and psychometric properties of the Italian moral distress scale-revised. Critical care medicine. 2017;45(3):430-7.
  13. Soleimani MA, Sharif SP, Yaghoobzadeh A, Panarello B. Psychometric evaluation of the moral distress scale–revised among Iranian nurses. Nursing Ethics. 2019;26(4):1226-42.
  14. Hamric AB, Borchers CT, Epstein EG. Development and testing of an instrument to measure moral distress in healthcare professionals. AJOB Primary Research. 2012;3(2):1-9.
  15. Atashzadeh-Shoorideh F, Yaghmaei F. Development and psychometric evaluation of scales: a survey of published articles. Journal of Medical Education. 2015;14(4).
  16. Sharif Nia H, Shafipour V, Allen KA, Heidari MR, Yazdani-Charati J, Zareiyan A. A Second-Order Confirmatory Factor Analysis of the Moral Distress Scale-Revised for Nurses. Nurs Ethics. 2019;26(4):1199-210.
  17. Karagozoglu S, Yildirim G, Ozden D, Çınar Z. Moral distress in Turkish intensive care nurses. Nursing ethics. 2017;24(2):209-24.
  18. Chae Y, Yu S, Lee EJ, Kang K, Park MS, Yu M. Validity and reliability of the Korean version of the moral distress scale-revised for Korean hospital nurses. J Korean Acad Soc Nurs Educ. 2016;22(2):228.
  19. Burston A, Eley R, Parker D, Tuckett A. Validation of an instrument to measure moral distress within the Australian residential and community care environments. International journal of older people nursing. 2017;12(2):e12144.
  20. Whiting PF. QUADAS-2: A Revised Tool for the Quality Assessment of Diagnostic Accuracy Studies. Annals of Internal Medicine. 2011;155(8):529.
  21. Bossuyt PM, Reitsma JB, Bruns DE, Gatsonis CA, Glasziou PP, Irwig LM, et al. The STARD Statement for Reporting Studies of Diagnostic Accuracy: Explanation and Elaboration. Annals of Internal Medicine. 2003;138(1):W1.
  22. Sharif Nia H, Lehto RH, Pahlevan Sharif S, Mashrouteh M, Goudarzian AH, Rahmatpour P, et al. A Cross-Cultural Evaluation of the Construct Validity of Templer’s Death Anxiety Scale: A Systematic Review. OMEGA-Journal of Death and Dying. 2019:0030222819865407.
  23. Bossuyt P, Reitsma J, Bruns D, Gatsonis C, Glasziou P, Irwig L, et al. The STARD statement for reporting studies of diagnostic accuracy: explanation and elaboration. The Standards for Reporting of Diagnostic Accuracy Group. Croatian medical journal. 2003;44(5):639-50.
  24. Miles MB, Huberman AM. dan Saldana, J.(2014). Qualitative Data Analysis, A Methods Sourcebook. USA: Sage Publications. Terjemahan Tjetjep Rohindi Rohidi, UI-Press.
  25. Hahs-Vaughn DL. Applied multivariate statistical concepts: Routledge; 2016.
  26. Child D. The essentials of factor analysis: Cassell Educational; 1990.
  27. Barlem ELD, Lunardi VL, Lunardi GL, Tomaschewski-Barlem JG, Almeida ASd, Hirsch CD. Psycometric characteristics of the Moral Distress Scale in Brazilian nursing professionals. Texto & Contexto-Enfermagem. 2014;23(3):563-72.
  28. Af Sandeberg M, Wenemark M, Bartholdson C, Lutzen K, Pergert P. To change or not to change - translating and culturally adapting the paediatric version of the Moral Distress Scale-Revised (MDS-R). BMC Med Ethics. 2017;18(1):14.
  29. Royal KD, Elahi F. Psychometric properties of the Death Anxiety Scale (DAS) among terminally ill cancer patients. Journal of psychosocial oncology. 2011;29(4):359-71.
  30. Sharif Nia H, Shafipour V, Allen K-A, Heidari MR, Yazdani-Charati J, Zareiyan A. A second-order confirmatory factor analysis of the moral distress scale-revised for nurses. Nursing ethics. 2019;26(4):1199-210.
  31. Burston A, Eley R, Parker D, Tuckett A. Validation of an instrument to measure moral distress within the Australian residential and community care environments. Int J Older People Nurs. 2017;12(2).
  32. Thorndike RM. Book Review: Psychometric Theory by Jum Nunnally and Ira Bernstein New York: McGraw-Hill, 1994, xxiv+ 752 pp. Applied Psychological Measurement. 1995;19(3):303-5.

صفحه اصلی

راهنمای نویسندگان

ارسال مقاله

تماس با ما