علی 1، سید حمید سید باقری*2، احمد رضا صیادی3، مجید نوروزی بهجت4، فریبا مظهری2، لیدا سلطانی2 1- مرکز تحقیقات مراقبتهای پرستاری و مامایی، دانشگاه علوم پزشکی اصفهان، اصفهان، ایران 2- گروه پرستاری، دانشکده پرستاری و مامایی، دانشگاه علوم پزشکی رفسنجان، رفسنجان ،ایران 3- مرکز تحقیقات عوامل اجتماعی موثر بر سلامت، دانشگاه علوم پزشکی رفسنجان، رفسنجان، ایران 4- بیمارستان حضرت علی ابن ابیطالب[ع]، دانشگاه علوم پزشکی رفسنجان، رفسنجان، ایران Journal of Education and Ethics in Nursing, Volume 3, Number 3,Fall 2014 چکیده: مقدمه:پرستاران بخش های اطفال و نوزادان همانند سایر پرستاران با موضوع مرگ و مردن دائم مواجهه هستند. در منابع مختلف به عوامل متعددی که بر نگرش پرستاران برای مراقبت از بیمار رو به مرگ تأثیرگذار هستنداشاره شده است. با توجه به تفاوت های فرهنگی موجود بین ملل مختلف، محقق بر آن شد تا برای یافتن چند عامل تأثیرگذار بر نگرش پرستاران، در پژوهشی ارتباط مشخصات جمعیت‌شناختی پرستاران بخش های اطفال و نوزادان شرکت‌کننده در دوره ی آموزشی مراقبت از بیماران رو به مرگ را با نگرش آنان نسبت به مراقبت از بیمار رو به مرگ بررسی نماید. روش کار: این تحقیق از نوع نیمه‌تجربی تک‌گروهی است که 60 نفر از پرستاران بخش های اطفال و نوزادان که شرایط حضور در پژوهش را داشتند در دوره ی آموزشی مراقبت از بیمار رو به مرگ شرکت کردند. جهت سنجش نگرش پرستاران از پرسشنامه ی پایا و روا شده مرتبط با بخش‌های اطفال و نوزادان و همچنین از پرسشنامه ی جمعیت‌شناختی استفاده شد. یافته ها: با استفاده از آزمون من ویتنی متغیرهای سن(485/0)، سابقه ی کار (318/0)، دانشگاه محل تحصیل(720/0)، وضعیت تأهل (414/0)و بخش محل خدمت(852/0) و با استفاده از آزمون کروسکال‌والیس متغیرهای بیمارستان محل خدمت (172/0) و تعداد مواجهه با بیمار رو به مرگ (522/0) مورد تحلیل قرار گرفت که بین مشخصات جمعیت‌شناختی و نمره ی نگرش پرستاران ارتباط معنا‌داری مشاهده نشد. نتیجه‌گیری: از آن جایی که بین متغیرهای جمعیت شناختی با نمره ی نگرش پرستاران ارتباط معنا‌داری یافت نشد به نظر می‌رسد دوره ی آموزشی مراقبت از بیمار رو به مرگ برای تمامی جامعه ی پرستاری ضروری باشد.