سردبیر محترم مجله آموزش و اخلاق در پرستاری
در محافل و متون علمی همواره سخن از انجام تقلب و سوء رفتار در مطالعات پژوهشگران ایرانی به چشم می‌خورد که بالاترین آمار تخلف را به خود اختصاص داده‌اند [1،2] که این امر باعث خدشه‌دار شدن چهرۀ پژوهش کشور در سطح بین‌المللی و افزایش آمار رد مقالات ایرانی از سوی مجلات معتبر می‌شود. تقلب در انجام تحقیق به اشکال مختلفی از جمله: رعایت نکردن اصل حفاظت از نمونه‌ های انسانی، جعل و تحریف اطلاعات، سرقت ادبی از خود و دیگران دیده می‌شود و فشار بر افراد در جهت ارتقای علمی، رقابت بین پژوهشگران و منافع شخصی و حرفه‌ ای می توانند از جمله عوامل تشویق محققان به انجام تقلب در پژوهش باشند که روش‌هایی همانند: بررسی سخنان محقق در مورد فرآیند اخذ رضایت نامه، استفاده از نرم افزارهای ضد سرقت ادبی، بررسی انحراف معیار داده‌ ها و ضریب همبستگی بین متغیرها [3] و اخذ کد اخلاق از کمیتۀ ملی اخلاق در پژوهش‌ های زیست پزشکی از راهکارهای شناسایی و کاهش تقلبات پژوهشی هستند. در این نامۀ نوشته شده سعی خواهیم کرد تا از زاویۀ دیگری به موضوع جعل و تحریف اطلاعات از نوع داده‌سازی در تحقیقات بنگریم.
محققان در زمینه‌ های مختلف، به ‌منظور انجام تحقیقات خود نیازمند دسترسی به داده‌های مناسب و قابل اعتماد بوده که این داده‌ ها می‌توانند از نوع اولیه یا ثانویه باشند. داده‌های اولیه، به داده‌هایی گفته می‌شود که همانند: تحقیقات پرسشنامه ‌محور و آزمایشگاهی، محقق خود به طور شخصی در فعالیت‌های میدانی اقدام به جمع‌ آوری آنها می‌کند و داده‌های ثانویه، داده‌ هایی معمولاً از قبل آماده‌ ای هستند که محقق آنها را از سازمان ها یا مقالات دیگری گرفته و در جمع‌ آوریشان نقشی نداشته است [4].