عذرخواهی، از دیدگاه فنومنولوژی و زبان‌شناسی، یک راه حل برای فردی است که مسئولیت بروز وضعیت نامطلوب را بر عهده می‌گیرد(1). معذرت­خواهی از بیمار می­تواند، قسمت سخت مراقبت پرستاری و پزشکی باشد. برخی مواقع یا در شرایط حاد، یک عذرخواهی صمیمانه و سریع، با استفاده از زبان و لحن مناسب، می‌تواند به دو طرف درگیری، کمک کند تا با مشکل کنار بیایند؛ در­حالی­که پرستاران ممکن است، نگران این موضوع باشند که با عذرخواهی کردن، احتمال دارد، مورد دادخواهی بیشتری واقع شوند. این معیار، نشان داده است که اگر بیماران، احساس کنند به آن­ها گوش داده می­شود و یا از آن­ها عذرخواهی «درست» که بیانگر پشیمانی است انجام شود، باعث می­گردد که کمتر به دادگاه متوسل  شوند؛ چنانچه از تقصیر یا نقص کار آن­ها چشم­پوشی می­کنند(2). بررسی نگرش بیماران و پزشکان، نسبت به افشای خطاهای پزشکی نیز حاکی از آن است که بیماران، در صورت دریافت عذرخواهی، کمتر به شکایت فکر می‌کنند(3). در یک مطالعه، با استفاده از تحلیل گفتمان پزشکان بخش نوزادان، بیان شد که  عذرخواهی، به عنوان یک اقدام زبانی، می‌تواند تکنیکی برای جبران خسارت، پس از یک خطای پزشکی و ایجاد رابطۀ حرفه ای صمیمی بین پزشک و بیمار، عمل کند(1)؛ بنابراین صرف نظر از اینکه خطا ایجاد شده باشد یا خیر، عذرخواهی همیشه در کمک به رفع ناراحتی بیمار، مؤثر است.