آموزش و اخلاق در پرستاری
Education and Ethics In Nursing ISSN: 2322-5300

بیان سؤالات چالشی برای آموزش پزشکی ایران با نگاهی به آموزش پزشکی در انگلستان

https://doi.org/10.22034/ethic.2024.2036369.1093
دوره 13، شماره 2
مهر 1403
صفحه 11-14
آموزش و اخلاق در پرستاری

نوع مقاله : دیدگاه

نویسنده

علی صنعتی

کارشناسی ارشد پرستاری، دانشگاه علوم پزشکی شیراز، شیراز، ایران.

چکیده
چگونه دانشگاه­ها می­توانند، توانایی خود را برای پرورش استعدادهای پزشکی با کیفیت، بالا و نوآورانه بهبود بخشند؟ همیشه یک سؤال مهم و اساسی می­باشد. هدف اولیه، توسعۀ یک نظام آموزشی کشف و ارتقای استعدادهای برتر در علوم پزشکی است. استعدادهایی که نیازهای آینده را با تأکید بر نوآوری و رویکردهای بین رشته­ای، پیش بینی و برطرف کند(1). معاونت آموزشی وزارت بهداشت درمان و آموزش پزشکی در ایران، سال­ها می­گذرد که در زمینۀ نوآوری در آموزش پزشکی، به­صورت عملیاتی تلاش می­کند و طرح­های مختلفی را به اجرا درآورد؛ اما نباید، این اصل را فرموش کرد که نوآوری هیچ فایده‌ای ندارد، مگر اینکه شرایط نسبت به قبل بهبود یابد(2)؛ البته سایر کشورهای جهان، ازجمله انگلستان، با هدف بازنگری اساسی در آموزش پزشکی اقداماتی انجام دادند. آموزش پزشکی در انگلستان، جزء بهترین­ها در جهان است. چهار دانشکده(دانشگاه کمبریج، دانشگاه آکسفورد، امپریال کالج لندن و دانشگاه کالج لندن) از 10 دانشکدۀ پزشکی برتر جهان، در انگلستان هستند(3). در این نوشتار محقق، به­طور خلاصه نظام­های آموزشی که در دانشکده­های پزشکی انگلستان، به­کار گرفته می­شود را مورد بحث قرار داده است تا سؤالات چالشی علمی برای اصلاح نظام آموزش پزشکی در ایران ارائه دهد؛ زیرا دورۀ جدید آموزش پزشکی فرا رسیده و هوش مصنوعی توانسته، آموزش پزشکی و کار پزشکان را تغییر داد.
در انگلستان مانند بسیاری از کشورهای دیگر، بیماران نگران آن­ هستند که در زمان مناسب، به پزشک دسترسی داشته باشند؛ از سوی دیگر این احساس عمومی وجود دارد که خدمات بهداشتی، با کمبود بودجه و نیرو روبه­رو است. در سال 2023، پزشکان جوان (کارورزان و دستیاران) و پزشکان ارشد، دست به اعتصاب زدند(4). مراقبت­های بهداشتی در انگلستان، توسط دو نظام موازی از جمله: خدمات بهداشت ملی (NHS) و مراقبت­های بهداشتی خصوصی ارائه می­شود. 35تا50درصد پزشکان، در هر دو نظام فعالیت دارند؛ اما بیشتر وقت خود را در بیمارستان­های دولتی می­گذرانند؛ چنانچه تا سال 2024، 45 دانشکدۀ پزشکی در بریتانیا وجود دارد که حدود 9500 دانشجوی جدید در پزشکی ثبت نام می­کنند و نسبت به ده سال قبل، 2000 نفر متقاضی بیشتر است؛ با این حال تعداد فارغ التحصیلان پزشکی برای نیازهای نظام دولتی،کافی نیست(5). با توجه به اینکه تعداد پزشک، به ازای هر هزار نفر جمعیت در جهان متفاوت است(سوئد 7/، آلمان5/4، آمریکا 6/3، انگلستان1/3، چین4/2 و هند 7/)(6)  شورای دانشکده­های پزشکی انگلستان، برنامه­ریزی کردند که تا تعداد دانشجویان پزشکی را به 14000 نفر در سال افزایش دهند(7).

کلیدواژه‌ها

آموزش پزشکی
مراقبت‌های بهداشتی
تدریس
اهداف آموزشی
ارزیابی
موضوعات

عنوان مقاله English

Statement of challenging questions for Iranian medical education with a view to medical education in England

نویسنده English

Ali Sanati
MSc in Nursing, Shiraz University of Medical sciences, Shiraz, Iran.
چکیده English

Introduction:How can universities improve their ability to cultivate high-quality and innovative medical talent? It is always an important and fundamental question. The primary goal is to develop an educational system to discover and promote superior talents in medical sciences. Talents that anticipate and solve future needs by emphasizing on innovation and interdisciplinary approaches(1). Deputy Education of Health and Medical Education Ministry in Iran has been actively trying to innovate in medical education for many years and has implemented various plans. But we should not forget the principle that innovation is of no use unless the conditions improve compared to what they were before (2). Of course, other countries in the world, such as England, have taken measures to fundamentally revise medical education. Medical education in England is among the best in the world. Four faculties (Cambridge University, Oxford University, Imperial College London and University College London) in England, are among the top 10 medical schools in the world (3). In this article, the researcher has briefly discussed the educational systems used in medical schools in England, in order to present challenging scientific questions for the reform of the medical education system in Iran. Because the new era of medical education has arrived and artificial intelligence has been able to change medical education and the work of doctors.

کلیدواژه‌ها English

  • Medical Education
  • Health Care
  • Teaching
  • Educational Goals
  • Assessment
  1. 1. Dent J, Harden RM, Hunt D. A Practical Guide for Medical Teachers, E-Book: A Practical Guide for Medical Teachers, E-Book: Elsevier health sciences; 2021.
  2. 2. Mian A, Khan S. Medical education during pandemics: a UK perspective. BMC medicine. 2020;18:1-2.
  3. 3. Longhurst GJ, Stone DM, Dulohery K, Scully D, Campbell T, Smith CF. Strength, weakness, opportunity, threat (SWOT) analysis of the adaptations to anatomical education in the United Kingdom and Republic of Ireland in response to the Covid‐19 pandemic. Anatomical sciences education. 2020;13(3):301-11.
  4. 4. Essex R, Weldon SM. The justification for strike action in healthcare: a systematic critical interpretive synthesis. Nursing Ethics. 2022;29(5):1152-73.
  5. 5. Chen G, Delves PJ. Aligning the education of medical students to healthcare in the UK. Global Medical Education. 2024(0).
  6. 6. Organization WH. Global Health Observatory Data repository/medical doctors. 2020.
  7. 7. Council GM. The state of medical education and practice in the UK. The workforce report. 2019.
  8. 8. Klitzman R. When doctors become patients: Oxford University Press; 2008.
  9. 9. Parry J, Mathers J, Stevens A, Parsons A, Lilford R, Spurgeon P, et al. Admissions processes for five year medical courses at English schools. Bmj. 2006;332(7548):1005-9.
  10. 10. Murdoch-Eaton D, Manning D, Kwizera E, Burch V, Pell G, Whittle S. Profiling undergraduates’ generic learning skills on entry to medical school; an international study. Medical Teacher. 2012;34(12): 1033-46.
  11. 11. Harden RM, Laidlaw JM. Essential skills for a medical teacher: an introduction to teaching and learning in medicine: Elsevier Health Sciences; 2020.
  12. 12. Devine OP, Harborne AC, Horsfall HL, Joseph T, Marshall-Andon T, Samuels R, et al. The Analysis of Teaching of Medical Schools (AToMS) survey: an analysis of 47,258 timetabled teaching events in 25 UK medical schools relating to timing, duration, teaching formats, teaching content, and problem-based learning. BMC medicine. 2020;18(1):126.
  13. 13. McManus I, Harborne AC, Horsfall HL, Joseph T, Smith DT, Marshall-Andon T, et al. Exploring UK medical school differences: the MedDifs study of selection, teaching, student and F1 perceptions, postgraduate outcomes and fitness to practise. BMC medicine. 2020;18(1):136.
  14. 14. Masters K. Artificial intelligence in medical education. Medical Teacher. 2019;41(9):976-80.
  15. 15. Devine OP, Harborne AC, McManus I. Assessment at UK medical schools varies substantially in volume, type and intensity and correlates with postgraduate attainment. BMC Medical Education. 2015;15:1-13.
  16. 16. Sayek I, Turan S, Batı AH, Demirören M, Baykan Z. Social accountability: A national framework for Turkish medical schools. Medical Teacher. 2021;43(2):223-31.
  17. 17. Goldstein EA, Maestas RR, Fryer-Edwards K, Wenrich MD, Oelschlager A-MA, Baernstein A, et al. Professionalism in medical education: an institutional challenge. Academic Medicine. 2006;81(10):871-6.
  18. 18. Singh T. Principles of assessment in medical education: Jaypee Brothers Medical Publishers; 2021.

صفحه اصلی

راهنمای نویسندگان

ارسال مقاله

تماس با ما