مقدمه: نگرش دانشجویان پرستاری دربارۀ اتانازی ممکن است عملکرد آینده گان را تحت تأثیر خود قرار دهد. پژوهش حاضر با هدف بررسی نگرش دانشجویان کارورز پرستاری دربارۀ اتانازی انجام گرفت.
روش کار : این پژوهش ، تحقیقی توصیفی- تحلیلی است که بر روی 80 دانشجوی کارورز پرستاری مشغول به تحصیل در دانشگاه آزاد اسلامی واحد شهرکرد در سال 1392 صورت گرفته است . داده های مربوط به نگرش آنان با استفاده از مقیاس نگرش به اتانازی (EAS) جمع آوری گردید. این مقیاس 20 گویه ای در چهار دامنۀ «ملاحظات اخلاقی، ملاحظات عملی، ارج نهادن به زندگی و باورهای طبیعت گرایانه» دسته بندی شده است.
داده ها در نرم افزار آماری(15) spss با استفاده از آمار توصیفی (میانگین و انحراف معیار) و آزمون های آماری مجذور کا (k)، ضریب همبستگی پیرسون، آزمون تی (t) مستقل و آزمون آنالیز واریانس یک طرفه مورد تجزیه و تحلیل آماری قرار گرفت .
یافته ها : پژوهش حاضر نشان داد که نمرۀ نگرش به اتانازی در دانشجویان مورد بررسی 54/092/2 (از محدوده نمره 5-1) بود و در مجموع 5/47 درصد (38 نفر) از آنها نسبت به اتانازی نگرش منفی، 8/3 درصد (3 نفر) نگرش خنثی و 8/48 درصد (39 نفر) نگرش مثبت داشتند . همچنین در بین متغیّرهای زمینه ای مورد بررسی تنها متغیر سن بود که با آن ارتباط آماری معنا دار داشت به نحوی که با افزایش سن دانشجویان ، نگرش مثبت نسبت به اتانازی افزایش می یافت (035/0 P < 236/0 r=).
نتیجه گیری: نتایج پژوهش حاضر نشان می دهد بسیاری از دانشجویان سال آخر کارشناسی پرستاری در ایران نسبت به اتانازی نگرش مثبتی ندارند (3/51%) با این وجود تعداد افراد موافق با این پدیده هم کم نیستند (8/48%) بنابراین مسئولان و دست اندرکاران برنامه های آموزش پرستاری باید به این امر مهم توجه بیشتری نمایند .